Toen ik in 2014 begon als personal matchmaker, dacht ik dat mijn belangrijkste taak was om twee mensen te vinden die goed bij elkaar passen.
Maar na duizenden persoonlijke gesprekken en meer dan duizend matches begon mij iets op te vallen.
Na een date sprak ik vaak met beide mensen afzonderlijk. De eerste, vaak vriendelijke verklaring waarom iemand niet verder wilde daten, vertelde lang niet altijd het hele verhaal.
Mannen zeggen bijvoorbeeld: “Ik voelde geen klik”, “Zij woont toch te ver weg”, “We verschillen te veel” of “Ik zie haar meer als een gewone vriendin.” Dat zijn veilige antwoorden. Ze klinken logisch, geven weinig aanleiding tot discussie en voorkomen dat iemand zich gekwetst voelt.
Maar wat iemand tijdens de ontmoeting werkelijk heeft ervaren, wordt lang niet altijd uitgesproken. Soms omdat diegene de ander niet wil kwetsen. Soms omdat het lastig is om precies onder woorden te brengen wat er gebeurde.
Juist in het verschil tussen wat iemand zegt en wat iemand werkelijk heeft ervaren, kan belangrijke informatie verborgen zitten. Informatie die je zelf meestal niet krijgt en waardoor je dezelfde blinde vlek gemakkelijk meeneemt naar een volgende date.
Doordat ik jarenlang de ervaringen van beide kanten hoorde, kreeg ik zicht op terugkerende blinde vlekken die mensen bij zichzelf nauwelijks herkennen.
In al die gesprekken herkende ik twaalf blinde vlekken die steeds opnieuw invloed bleken te hebben op aantrekkingskracht, partnerkeuze, contact en de ontwikkeling van een relatie.
Iedere vrouw heeft haar eigen combinatie. Daarom begint Liefde in Zicht met jouw persoonlijke analyse.